Alhoewel het lang stil bleef vanuit Zaandam, bruist het hier toch van activiteiten. Afgelopen zaterdag zijn bijvoorbeeld de laatste inkopen gedaan voor DE TOCHT. Nog even een tweede afritsbroek gekocht en een kompas plus een Zwitsers mes met als belangrijkste attribuut een kurkentrekker. Ook een paar superlichtgewicht sandalen voor ’s avonds. Jullie begrijpen dat als ik met Gery naar een buitensportwinkel ga, ze de hele winkel wel zou willen leegkopen. Ik blijk zowat alles nodig te hebben.  En vandaag wordt ook vast een nieuw stel aangepaste schoenen aangemeten door de schoenmaker. “Dan zijn ze maar vast klaar als de huidige versleten zijn onderweg”, aldus de schoenmaker. De man komt diep onder de indruk van mijn plannen want, zoals hij zegt: “Ik heb bijna uitsluitend klanten die al blij zijn als ze vanuit het huis door de tuin naar het schuurtje kunnen lopen”.  

Verder heb ik gisteren op het Kunstcentrum officieel vast afscheid genomen. Er waren een paar collega’s die echt vertrekken, maar ik had er uiteraard niet op gerekend dat ook ik in dat rijtje zou voorkomen, omdat ik weer terugkom na mijn poging Santiago te halen. Maar om mij moed in te spreken, kreeg ik van de collega’s a) een fles wijn voor thuis met Gery, b) een kunstwerkje om het Kunstcentrum niet te vergeten en c) een financiële ondersteuning met het verzoek een kaarsje te branden bij aankomst. Dat was heel gezellig en het maakt mij wel steeds ongeduldiger om op stap te gaan.  Vorige week aten wij bij vrienden en daar kreeg ik een klein poppetje uit Guatamala. Volgens de legende moet je je zorgen aan het poppetje vertellen als je naar bed gaat. Daarna leg je het onder je kussen en dan zijn de zorgen de volgende ochtend verdwenen. Ook kreeg ik een klein vogeltje van aardewerk met daarin gestoken een papiertje waarop een wens van de gevers. Ook nog een praktische zitlap voor onderweg. Geweldig toch!!! Ik word er verlegen van……!!!  

Ik train zoveel als mogelijk is, met rugzak, hier in de buurt. Dat is misschien niet zo ondernemend, maar ja, ik moet de conditie toch een beetje op peil houden. Ook bespreken Gery en ik allerlei probleempjes, voorzover we die nu bedenken natuurlijk, want in de praktijk zal het allemaal wel weer anders gaan. In ieder geval moet ik deze week nog naar de kapper, en naar Pied à Terre voor een routegidsje van Eindhoven naar Maastricht via de Kempenroute. En ik ga deze week een eerste stempel halen in de Noorderkerk. Ik hoop dat er nog veel zullen volgen.   Zaterdag 8 april is het dan zover. Ik kan er niet op wachten…..              

Een stappenteller hebben, die zowel je stappen telt als aangeeft hoeveel calorieën je kwijtraakt, geeft aanleiding tot discussie en vergt gedegen onderzoek. Arij Noordijk levert daarbij de volgende bijdrage:
 
Een folder van Globetrotter:
* rustig wandelen kost 12 kJ per uur per kg
* wandelen in zwaar terrein 16 kJ per uur per kg  

Biodata (een tabellenboek):
* gemiddeld wandelen kost 20 kJ per uur per kg

Alle sites over Nordic Walking blaten elkaar na:
* gewoon wandelen kost 1176 kJ per uur, dat is dus bij 75 kg zo’n 16 kJ per uur per kg.
* Jouw pedometer handleiding zelf meldt dat 10.000 stappen 300 calorie kost. Daar geldt: 300 calorie (moet zijn kilocalorieën?) per 10000 stappen, dus per 6 km (?), dus per 1,5 uur (?) levert bij 75 kg een getal op van 16,5 kJ per uur per kg.   Overigens: wandelen als het flink koud is of bij heet weer kost meer energie.  

Als we als gemiddelde eens 15 kJ per uur per kg nemen kom je met een uur wandelen en 90 kg ‘meesleepgewicht’ uit op 1350 kJ.
Jouw eerste wandeldag op de Peellandroute van 25 km kostte 6 uur wandelen.
Dan zitten we op een energiegebruik van 6 x 1350 = 8100 kJ of 8,1 MegaJoule.
Omgerekend (4,18 Joule = 1 calorie) 1938 kilocalorie = 1938000 calorie.
De pedometer zou dus ongeveer 2 miljoen calorie moeten aangeven en niet 812!Nog wat: de totaal verbruikte hoeveelheid energie per dag is de ‘wandelenergie’ plus de  ruststofwisseling (de energie die je gebruikt bij ‘niets’ doen): dat kost zo’n 5 kJ per kg per uur (een gokje). Op een dag van 6 uur wandelen doe je dus 18 uur ‘niets’, met een energiegebruik van 18 uur x 75 kg x 5 kJ/kg.h = 6750 kJ (= 6,8 MJ).
Omgerekend: 1607 kcal = 1,6 miljoen calorie.
De dagelijks gebruikte hoeveelheid energie komt hiermee op 14,9 MJ.  

De gemiddelde energiebehoefte (aan voedingsmiddelen) voor een man van 75 kg (tussen 56 en 75 jaar) die een ‘vrij grote lichamelijke inspanning’ verricht (met werk zoals postbeambten, landbouwers, bouwvakkers, veel huisvrouwen) staat op 13,6 MJ.
Dat komt dus warempel redelijk overeen met bovenstaande berekeningen van een gemiddelde Santiago-pelgrim.
In de handleiding van jouw pedometer staat een suggestie voor het gemiddelde daggebruik van 450 kJ per dag???? Per kg?? ‘t Zegt mij niets.  Overigens gebruikte jij voor die 25 km wandelen op de eerste dag 29000 stappen, dat waren dus stappen van 86 cm.
Ik ben benieuwd naar de stapgrootte die je buiten opmeet (met bepakking natuurlijk).  

En nu maar eens kijken of die pedometer wil nadenken over bovenstaande bespiegelingen.  Groeten, Arij

Vannacht heb ik geslapen bij de familie Verdaasdonk in St. Anthonis. Na een groots ontbijt waar veel nog niet genoeg was, ben ik vertrokken om 9.30 uur. Ik kreeg voor onderweg, behalve goede raad over de te volgen route, ook nog een lunchpakket mee met sinaasappel en peer uit eigen boomgaard. Heel aardige mensen en mevrouw Verdaasdonk vroeg mij bij het vertrek nog om haar een kaartje te sturen uit Santiago de Compostela, als ik daar mocht aankomen. Omdat het redelijk weer was, dat wil zeggen geen regen, ben ik in de richting van de Maas gelopen via Boxmeer. Langs de Maas is een beschermd natuurgebied, de Maasheggen. Daar had ik geen kaart van en ik ben er dan ook compleet de weg kwijtgeraakt. Uiteindelijk stond ik voor een veerpont over de Maas. Weer omgekeerd en richting Vierlingsbeek gelopen. Die plaats kende ik nog van het Pieterpad. Vanaf Vierlingsbeek heb ik de gewone asfaltweg genomen richting Overloon waar wij een huisje gehuurd hadden voor het weekend. Onderweg toch nog een aantal buien gehad, maar niet meer zo erg als woensdag. Uiteindelijk ca 22 km gelopen en om 14.30 uur aangekomen in Overloon waar Gery al stond te wachten. Einde van de trainingswandeling. Bij aankomst was ik wel blij dat ik mijn schoenen uit kon doen, maar dat had ik beter kunnen doen zonder de controlerende blikken van Gery. Want de nagel van de grote teen rechts zal er waarschijnlijk af gaan en ik had een beetje bloed aan de sok van een blaar aan een van de andere tenen. Jullie begrijpen dat er op duidelijke wijze getwijfeld werd aan mijn gezonde verstand door Gery. Ondanks het wisselvallige weer en het probleempje met de rechterschoen heb ik het toch geweldig naar mijn zin gehad. Inmiddels heb ik al een afspraak gemaakt met de schoenmaker zodat daar iets aan gedaan zal worden. Aan het weer kan ik niets doen en regen zal ik ook wel krijgen onderweg naar Santiago. Dus dat is het probleem niet. In principe zal het dus echt gaan gebeuren. We zien wel hoe ver ik kom.

Vanmorgen toen ik vertrok, regende het een beetje, onderweg had ik een paar buien, maar verder is het droog gebleven.
Ik ben dus vandaag van de route afgeweken, omdat ik naar St. Anthonis wilde. Mijn gastvrouw vanmorgen wist een route door de bossen en nu heb ik vandaag toch een schitterende route gehad! Niet alleen bossen, maar ook een groot stuk heide, het was veel mooier dan de ‘officiële’ Peellandroute die ik tot vandaag heb gevolgd. Het was maar 15 km, dus ik heb het vandaag heel rustig aan gedaan. Ik ben vaak even gestopt en heb veel gefilmd, want daar is gisteren met al die regen niets van gekomen.
Ik heb nu wel een paar blaren, maar ik heb er nog niet één door hoeven prikken, dus dat valt alles mee. Met de enkel gaat het ook prima. Eigenlijk heb ik nu nog de meeste last van mijn grote teen aan de andere voet. Dus als ik terug ben, moet de orthopedische schoenmaker daar nog maar even naar kijken. Ik was lekker bijtijds in St. Anthonis. Ik verwachtte een gehucht, zo van vier huizen op een kruispunt en dat is het dan. Maar St. Anthonis is gewoon een heel leuke plaats, met een echt centrum, een brink en zo, hartstikke gezellig! Dus daar ga ik straks eten in het eetcafé, dat ik gezien heb en dat volgens mijn gastvrouw van vandaag goed is. En het is maar 1½ km lopen naar het dorp en terug, dus die stap ik even onder mijn schoenen weg.
Voor morgen heb ik twee alternatieven. Als het slecht weer is, loop ik rechtstreeks naar Overloon over de verkeersweg. Dat is maar 10 km, dus lekker snel en kort, maar niet leuk!
Dus, als het weer een beetje meezit, ga ik nog een ommetje wandelen langs de Maas en dan wordt het 20 km. Ik heb het nog steeds heel erg goed naar mijn zin en ben dan nu nog wel niet bij St. Jacques, maar in ieder geval al bij een heilige: St. Anthonis!

Vanmorgen heb ik afscheid genomen van mijn gastvrouw. Zij doet een soort massage om mensen weer in evenwicht te brengen of zoiets. In ieder geval heeft ze me gezegd dat ik haar kan bellen als ik onderweg ben naar Santiago en het even niet meer zie zitten. Zij kan me dan via de telefoon weer in evenwicht brengen, dus er kan me niets meer gebeuren eigenlijk.
Toen ik wegging, was het niet helemaal droog, maar ik hoefde geen poncho aan. Toen begon het te regenen, steeds harder te regenen en heel hard te regenen. En dus liep ik te lopen zogezegd zonder veel van de omgeving te kunnen zien. Ja, toen dacht ik wel even: “Stel je voor dat dit een week gaat duren?” Dat loopt natuurlijk minder aangenaam, vooral als je dan ook nog verkeerd loopt (natuurlijk) en een omweggetje van een half uur hebt. Ik liep natuurlijk met mijn poncho aan, dus bovenin blijft het wel droog, maar onderaan wordt je broek erg, erg nat! Om 4 uur kwam ik in Venhorst aan en werd daar zo hartelijk ontvangen dat ik de nattigheid meteen weer vergeten ben. Mijn broek hangt te drogen in de keuken en mevrouw Donker heeft heerlijk voor me gekookt en nu ben ik weer helemaal ‘boven Jan’. Geer had medelijden en vroeg of ik het niet zat was. Nou, helemaal niet, ik vind het nog steeds erg leuk! Je beleeft elke dag iets anders.
Morgen ga ik de Peellandroute verlaten, want er is alleen een overnachtingsplaats zo’n 30 km van de route verwijderd en dat lijkt me toch wel wat veel. Dus ik heb een route uitgestippeld door de bossen naar St. Anthonis en dat is dus het doel voor morgen. Dan is het nog maar 15 km naar Overloon, waar we het komend weekend een huisje hebben gehuurd, dus dat wordt een vroegertje vrijdag.
Met mijn enkel gaat het nog steeds goed, ik heb alleen een spier in mijn linkerknie, die een beetje gevoelig is, maar dat hoort er allemaal bij en is niets bijzonders.

Vanmorgen was het prachtig weer en zo warm, dat ik met mijn jas open heb gelopen. Op een gegeven moment loopt de route langs een fietspad en komt er een man met een grote baard naast me fietsen, die vraagt: “Ha, bent u onderweg?” Als ik vraag wat hij bedoelt, zegt hij: “Naar Santiago natuurlijk”. Hij vertelt, dat hij zelf al drie keer naar Santiago is gelopen, maar nu de volgende keer op de fiets gaat en dan daarmee het kankercentrum in ’s-Hertogenbosch wil sponsoren. Voor hij weer op de fiets stapt, belooft hij me te bellen, voordat ik vertrek, om me ‘God’s zegen’ toe te wensen.  
Een eindje verder kom ik een oude man tegen, die ook al vraagt of ik al ‘onderweg’ ben. Die heeft al vier keer het Pieterpad gelopen, is naar Santiago geweest, maar na een hartaanval “kan het natuurlijk niet meer”, zegt hij spijtig. Ook van hem krijg ik ‘God’s zegen’, dus met die zegen zit het wel goed, of liever gezegd loopt het goed, want het lopen gaat goed en wat belangrijker is…. mijn enkel houdt zich tot nu toe ook goed. Als het zo blijft, durf ik het wel aan.  

Het is trouwens opvallend dat zo’n tocht naar Santiago hier veel meer leeft dan in bijvoorbeeld Zaandam. Ik ging even koffiedrinken en appeltaart eten in een bezoekerscentrum en de man achter de balie wilde ook alles erover weten. “Ik loop wel elk jaar de Kennedytocht, maar ja, dat is maar een dag en een nacht en ik zou wel eens wat meer willen”, zei hij.  

Vanmiddag heb ik de zon niet meer gezien, maar het is hier mooi, ik liep lekker en om half vier kwam ik al bij mijn gastvrouw voor vanavond in Nistelrode aan, die mij opwachtte met koffie en een Brabantse peperkoek. Het was vandaag niet zo’n lange tocht, 18 km en om dat goed te maken, ben ik na de koffie nog maar even tandpasta, sigaren en een washand gaan kopen, 3 km heen en 3 km terug. De tandpasta en de sigaren heb ik en ik heb er meteen maar gegeten, maar de washand heb ik nog niet. Maar wat zou dat? Ik vind het tot nu toe genieten!!!!

Ik had niet verwacht in mijn korte broek te kunnen vertrekken, maar ik had er toch ook niet echt op gerekend dat ik door een pak sneeuw zou moeten waden. Maar ja, zo gaat dat. Ik vertrok om 9.00 uur vanmorgen naar de trein, maar miste de trein van 9.15 uur en moest dus een half uur wachten. Toen bleek dat ik in Zaandam over moest stappen. In Amsterdam bleek dat er spoorproblemen waren in Utrecht, zodat de treinen via Hilversum reden. En zo arriveerde ik pas tegen twaalven in ’s-Hertogenbosch. Op het station snel even iets eten en vervolgens op weg. In ’s-Hertogenbosch liep ik om te beginnen verkeerd, wat me ongeveer een half uur kostte. Maar als je eenmaal buiten de stad bent en de stad ziet liggen, is het wel erg mooi. Onderweg waren er af en toe nog sneeuwbuien, maar dat was goed te doen en ik heb zelfs de zon gezien! Het was een mooie route met allemaal kastelen. Om kwart over vier kwam ik bij mijn eerste gastvrouw in Heeswijk-Dinther aan. Op de stappenteller staan nu 29.000 stappen en ik heb 812 calorieën verbruikt. Als ik straks ga eten, betekent dat nog een wandeling van zo’n 3 km en na het eten weer dezelfde afstand terugwandelen natuurlijk, maar met mijn enkel gaat het tot nu toe prima, dus geen zorgen.