km 41,32 stappen 58.888
TOTAAL KM 3240,79 TOTAAL STAPPEN 4.550.469
De allerlaatste dag van mijn camino heb ik nog even het record van de dagafstand verbeterd en meer dan veertig km gelopen. Het paard rook zeker de stal……. Alhoewel…..
Gisteravond hebben we met zo’n twintig pelgrims samen soep en brood gegeten in een oude boerderij. Heel gezellig. Daarna was het de laatste nacht in een albergue. Vanmorgen heb ik lang kunnen slapen, want de zon komt hier steeds later op en het wordt pas tegen half acht licht nu. Daarna moest ik bijna twee uur lopen voor ik een ontbijt kon scoren. Het regende heel erg hard en voordat ik aankwam in het café was ik al doornat. Als het mooi weer was geweest, was het misschien wel een mooie tocht geweest, maar nu was het zicht niet meer dan honderd meter. Ik liep over een heide met heel veel bloemen en echt paars zoals een heide hoort te zijn. Jammer genoeg was het niet overal zo, want heel veel was ook verbrand. Kilometers lang heb ik door een verbrand bos gelopen. Daar word je dan niet blij van. Daarna kom je aan de kust en dan zie je al meer dan 10 km van tevoren de vuurtoren van Fisterra. En dan is het nog erg ver. Maar het einde vergoedt veel, want Gery en Marnix verwachtten mij tegen 6 uur bij de kaap.
En dan is het toch een ander gevoel van aankomen dan in Santiago. Hier is echt het einde van de reis. In Santiago was het doel bereikt, maar hier is het echt het slotaccoord.
Ook hier heb ik alle rituelen uitgevoerd die van pelgrims verwacht worden.
Na de foto bij het kruis koos ik in mijn geval maar niet voor het verbranden van mijn schoenen. Ik koos voor het verbranden van het T-shirt, dat van mijn vader is geweest en dat ik al die tijd gedragen heb.
Bijna symbolisch was de mist die boven zee hing toen ik daar was. Je kunt niet in de toekomst kijken, maar de misthoorn bleef wel blazen als waarschuwing.
De pelgrimage is ten einde.
August 26th, 2006 at 19:55
Beste Pelgrim Theo,
Met bewondering heb ik je reis gevolgt en van je verhalen genoten.
Wat een belevenis om die reis afteleggen.Een felicitatie is wel op zijn plaats voor deze enorme prestatie.
Bedankt dat we zo een beetje mee konden reizen.
met vriendelijke groeten Agaath geerlings.
August 26th, 2006 at 23:15
ome theo en de rest van de familie bedankt voor de mooie verhalen we hebben er van genoten. en meegeleef met de verhalen als we nu een heuvel zien in de auto denken we nu hoe zal een pelgrim er mee omgaan ( en geven extra gas) we denken dan ook aan het thuisfront. maar toch een hele prestatie en we doen het zeker niet na. groetjes van ons.
August 26th, 2006 at 23:18
Theo ik snap niet dat mensen dat kunnen wat een prestatie je kan wel in het Guinness rekord boek of zoiets , Het is ongelovelijk dat een mens zo iets kan presteren En je gaat toch niet terug lopen of ben je nu verslaafd JE BENT EEN KANJER
August 27th, 2006 at 00:12
Beste Theo,
Gefeliciteerd met deze geweldige prestatie. Ik heb met veel genoegen je dagelijkse belevenissen gevolgd en zal je met humor doorspekte verslagen missen.
August 27th, 2006 at 02:03
Dag Theo,
Hoe zou het toch komen dat ik na alle stukken deze het meest aangrijpend vind? Het einde gehaald, fantastische prestatie, zowel fysiek als mentaal, inderdaad. Een felicitatie waard, minstens. Volop reden tot vreugde. Maar dan… Een verbrand bos. Het verbranden van het shirt van vader Den Otter die er kennelijk steeds bij was. De bijzondere en aangrijpende foto van de verbranding in de mist. Symboliek en melancholie, dat laatste heel sterk. Hoe komt het toch dat de laatste eenvoudige zin ‘de pelgrimage is ten einde’ mij kippenvel en tranen in de ogen bezorgt? Mijn emotionele invullingen (?) die ik niet goed kan verklaren en die ik met je ga bespreken als we elkaar weer eens gewoon zien. De pelgrimage, zo veel meer dan een voettocht. Een gang die harten raakte: jouw hart maar zeker ook de harten van hen die je levenspad van de laatste decennia konden volgen.
De dichter Albert Verwey kan veel beter dan ik zelf verwoorden wat ik zou willen zeggen:
Wie waarlijk leeft heeft in zijn hart
een onvernietigbare veer, een stille kracht,
die ieder weerstand tart.
Noem ons haar naam.
Spreek uit en leer wat sterker is dan ramp en smart.
Geen naam, geen leer, alleen de wil
sterker te zijn dan leed en tijd.
Aanvaard Uw taak, volvoer haar stil,
Heb lief en hoop en wees bereid…..
Groet en tot ziens.
August 27th, 2006 at 12:00
Beste Theo
Het einde van de reis.De prachtige verhalen van je zullen we missen,maar we denken dat Geer wel blij is dat de reis succesvol is verlopen en dat ie weer naar huis komt.
Vervelen hoef je je niet,je hebt immers een buurman die ook graag mag lopen en toch in de fut is.
Misschien lopen jullie samen nog wel een keer een route en kunnen we opnieuw de prachtige verhalen lezen.
Theo,nogmaals alle bewondering voor je prestatie en we hopen dat je er met veel plezier op terug kijkt
De groeten van Roelof en Marga
August 27th, 2006 at 12:22
………….pelgrimage volbracht, de volgende uitdaging wacht……????
August 27th, 2006 at 15:36
Beste Theo,
Bedankt dat ik de afgelopen maanden jouw reisgenoot mocht zijn, je was aangenaam en humorvol gezelschap.
Hartelijk gefeliciteerd met het volbrengen van deze prestatie, en ook nog een dankwoord aan Gery en Marnix voor het perfect verzorgen van de website.
Groet Martin.
August 31st, 2006 at 22:26
Oom Theo
Of moet ik eigenlijk Suikeroom Theo zeggen. Volgens de verhalen heb je me vroeger voorgespiegeld dat je ooit eens tot rijkdom zou komen en dan mijn suikeroom zou zijn. Dit moest mij dan motiveren om bij Opa bepaalde zaken gedaan te krijgen.
Met het rijke verhaal van deze tocht heb je voor mij deze suikeroom belofte meer dan ingevuld.
Groet Jan